Saturday, April 3, 2021

I, a Lamp-post


A pedestrian walks sideways
the allies lies paralyzed beyond
the veil of a bride amidst of many choices
 i as a pedestrian walk alone
 like a lamppost brightening alone
 in the pitch black darkness.
 The tantrums of civilized ones
 The innocence of chatterbox children
 I lived alone somewhere in between the crowd
 like a lamppost ignored aside.
 The importance of important chitchats
 The milestones of barren zebra-crossings
 I tried to widen the edge of the lip-shore
 where again isolation lies at the core.
The farmers farming at the distant
lay indifference at my palpitations
the brain like the tied shoe laces
I stand unknown to the unrecognized faces...
You are the universe of joy
I am the embroi of never raised tree
You carry eternal joy and pleasure
I, a lamppost neglected coz I'm a failure
Never spoken words are harsh to reality
Already known suspense, a farce
i stand somewhere in between or at unknown edge
with a shining face and a burn'd out ashed heart
Learning, the mastery wanna I be
torn out success story never I be
the raindrop chatters with a hollow tip-tip sound
Ponds, rivulets gets full but lies the empty
as me a lamp-post, never to be posted with a beautiful selfie.




Wednesday, February 17, 2021

चिया...


सोच्छु -
उम्लिदै गरेको चिया, उम्किदै गरेको जिन्दगी
फेरिदै जाने पानीको रङ्ग, जसरी फेरिदैछ यो जीवन

छानीएर दु:ख सुखका अवशेषहरु 
तप्किदैछ आशा प्यालाभरी
तृप्त बनाएर प्यासीको प्यास
चिया गिलास जुठेलिन्छ घरीघरी
फिक्का चिया, कडा चिया
सादा चिया, दुध चिया
अनेकन प्रकृति जस्ताइ एउटै चियाको
अनेकन अनुहार उस्तै एउटै जिन्दगीको
समाहित गरेर आँफैले आँफैलाई
दु:खको भड्खालोमा
चुस्की लिएर हरेक बाधा-अड्चन
आफ्नै यो मस्तिष्क प्यालामा
फेरी गर्मिलो पार्नु छ आँत - चियाजस्तै
पाक्दा पाक्दै सकिनुछ एक दिन - फेरी चियाजस्तै

चिया कसैका लागि पेय मात्रै होला
कसैका लागि चिया जोवन जीवन होला
हाम्रै लागि पाकेको चियालाई कसैले सोधी हेर न !
पाक्दा पाक्दै भुल्के हाँसो कसरी हाँस्ने होला ?
हरेक जिन्दगी जस्तै हरेक ओठमा चिया चिया स्वाद
फरक किन होला ?
सकिन्छु भन्ने जान्दा जान्दै पनि मथिङ्गल त्यो तताउने
किन होला ?

प्रश्न छन् थुप्रै यस्ता, जति धेरै चियाकी पारखी
आशा उम्मिद राख्ने उत्तिनै खै किन हो मदेखि ?
अनुत्तरित नयनबाट हेर्छु आफ्नै प्रतिबिम्ब
खनाइएको प्यालाभरी चिया चानेर त्यो उम्दा 

सोच्छु - 
उम्लिदै गरेको चिया, उम्किदै गरेको जिन्दगी ।।
फेरिदै जाने पानीको रङ्ग, जसरी फेरिदैछ यो जीवन ।।





Tuesday, February 16, 2021

सायद जिन्दगी...



सारा याद नै जिन्दगी हो ।
सायद कि त यो जिन्दगी हो !

मनका भग्नावशेषबाट तप्किएका बिचार 
पोखिन नपाउदै जिन्दगीमा हुन्छन् किन लाचार?
सम्झनु, सम्झाउनु र सम्हालिनु
मरेर छ जानु भने के लिनु के दिनु? 
एउटा मुटु एकदिन लास भै'जान्छ
थाहा छैन उसको जिन्दगी कहाँँ कसले माग्छ!
बन्धकी राखेर आफ्नै सपनाका रङ्गहरु
सेफद कात्रोभित्र एउटा सन्यासी खरानी हुन्छ।
शुन्य कि त जीवन हो
होइन भने जीवन शुन्य हो
घुमिरहदा शुन्यकै वरिपरी
शुन्यता भन किन पर भो?
त्यसैले, लाग्छ - 
सारा याद नै जिन्दगी हो ।
सायद कि त यो जिन्दगी हो !

बेचैनी हाँसो हाँस्नेहरु तमाम देख्छु
थाहा छैन कलमभित्र म आँफै लेखिन्छु या जिन्दगी लेख्छु
हाँसो लेख्छु, आँशु लेख्छु
चैन लेख्छु, बेचैनी लेख्छु
अलिकती साहस पोख्छु, अलिकति निराशा
पोख्दा पोख्दै सबैकुरा, उठिजाने हो कि भरोसा
कलम हुनुपर्छ सायद जिन्दगी
नत्र मलम हुनुपर्छ जिन्दगी । 
बाँच्नै नसकेर आर्तनाद गरिरहँदा
भजन हुनुपर्छ जिन्दगी ।
यि र यस्तै पलहरु साँचेको छु
अलिकती जीवन बाँचेको छु
त्यसैले लाग्छ,
सारा याद नै जिन्दगी हो ।
सायद कि त यो जिन्दगी हो !
सारा याद नै जिन्दगी हो ।
सायद कि त यो जिन्दगी हो । 

My Youtube Channel

News and Research Class 11 Class 12

Page Views